Mamul.am
Ամբողջական տարբերակ
USD 477.31, EUR 528.00, RUB 7.48, GBP 618.74
+8 °C, -1 °C ... +9 °C Վաղը`+10 °C
Hay / Հայ | Рус | Eng | Tür
ՄԱՅՐԱՄՈՒՏԸ՝ ՀԱՐԲԱԾ ՄԻ ՊՈԵՏ
08:19, 26.10.2019

Հորիզոնը դանդա՜ղ

Արև՜ էր ըմպում

Կարծես թե արյո՜ւն էր քսում երկրի եզերքին,

Ու թվում էր թե հարբած մի պոետ

Իր վի՜շտն էր պատմում

Բաժակը ձեռքին…


Ասես, պոետը պատմում էր

Թե ի՞նչ պատահեց,

Երբ որ հավատաց իր իսկ տողերին,

Թե ինչպես սիրեց «փոքրիկ» մի կնոջ

Փոքրը մեծացավ դարձավ «ահռելի» …


Ասես թե չէր տեղավորվել պոետի հոգում

Ահռելի մի վի՜շտ,

Ցասկոտ մի սպասո՜ւմ,

Ասես չէր դիմացել պոետի սիրտը

Պայթել –

Ներկել էր մի ամբողջ գարուն…


Ա՜խ, պոետ, խնդրում եմ այդպես մի՛ խոսիր,

Միշտ չէ, որ լույսն է վշտերը սպանում,

Կյանքի առեղծվածն է՝

Լինում է այնպես,

Որ խավարն էլ է դառնում իմաստուն…


Չէ~ր լսում պոետը

Խո՜ւլ էր, ավերա՜կ,

Պատմում էր կապույտ շուրթերի մասին-

Այնքան պա՜րզ, շիտա՜կ

Այնքա՜ն հասարակ՝

Հայացքը ուղղած իր դատարկ թասին…



Ասես թափվել էր նռնագույն գինին,

Սպիտակ սփռոցը ներկել կարմիրով,

Ասես մի գնդակ էր սիրտը պոետի

Ցիրուցան արել ամբողջ աշխարհով…


Հորիզոնն արդեն մարսել էր լույսը

Արյուն էր լերդացել մնացել շրթին


…Խռմփացնում էր հարբած մի պոետ

Գլուխը սեղանին…


18.02.17

Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Տեղեկացրե՛ք Ձեր մտերիմներին
| |
Ստեփան Ումառ-Հարությունյան
19:14, 17.11.2019
09:47, 17.11.2019
14:15, 06.11.2019
10:14, 05.11.2019
20:53, 04.11.2019
10:31, 27.10.2019
10:42, 25.10.2019
08:12, 24.10.2019
11:21, 21.10.2019
դեպի վեր